நட்புறவுகள்

தகிக்கும் உறவு சூரியனின்
பொசுக்கும் கோபக் கதிர்களால்
கடக்க வேண்டிய பயணம்

நடை தளர்ந்து தடுமாறி
நடுக்கமுடன் உரத்துக் குரலில்
ஓங்கி அழுது,  நா உலர்ந்து நடக்கிறேன்

சற்றே தொலைவில்
நட்பு விதை தூவி
நம்பிக்கை நிழல் காட்டி
 
அன்பு விழுது சூழ 
ஆலமர நிழலாய்
நட்புறவு நிற்க்கிறது

உருக்குலைந்து 
நிலை தொலைத்த 
நடைப்பிணமென்னை 

தன் நேசக்காற்றால் 
உயிர் மூச்சு கொடுத்து

வாரி அனைத்து வாட்டம் போக்கி
வலிமை கொடுத்தது

உயிர்க் கொடுத்த நட்புறவின் 
உரம் கொடுக்கும் வார்த்தைகளால்
இனி கடக்க வேண்டிய தூரமும் 
மலைக்கவில்லை எனக்கு